در یک چهارراه ، که آدرسش اهمیتی ندارد
       یک دختر ، که اسمش را کاری نداریم
       به چراغ قرمز عابر پیاده رسید
       و ایستاد
       و منتظر ماند
       و نرفت
       مردانی ، که به سطح فرهنگشان کاری نداریم
       از کنار دختر ، که لباسش در قصه ما نقشی ندارد
       به خیابانی ، که تعداد ماشین هایش را بیخیال می شویم
       وارد می شدند
       چراغ قرمز و ترافیک بود
       و کسی نمی ایستاد
       یک انگشت توهین آمیز
       چند آرنج خشن
       چند صد کلمه‌ی تحقیر کننده
       با پیکر دختر برخورد کرد
       از کشوری که اسمش را نمی بریم
       از مردمی ، که نامهایشان را فراموش می کنیم
       از آیینی که نقشش را در این حادثه انکار می کنیم
       دخترک بیزار بود ...

       فیس بوک.دلنوشته های دلنشین

نوشته شده در ساعت توسط پرنیان| |